Monthly Archives: januari 2016

De inspectiedienst daalt af

Eindelijk wordt het toegegeven. De Inspectie voor de gezondheidszorg geeft het ontbreken van (praktijk) kennis bij de inspectie toe. In de volgende situatie betreft dit het toezicht op de zorgverlening m.n. rond de WMO. Genoemde inspectie gaat gebruikmaken van de ervaringsdeskundigheid van zorgontvangers en van mantelzorgers om beter te kijken naar de zorgbehoefte van de cliënten.  Het is de bedoeling dat de zogenaamde lekeninspecteurs met de ‘professionele’ inspecteurs de zorginstellingen en hulpverleners gaan bezoeken.

Andere maatregelen, aanvullend op de taak van de inspecties (of desondanks) is gewenste nieuw wetgeving. Denk aan de wet Kwaliteit, Klachten en Geschillen in de zorg (Wkkgz). Maar ook het gebruik van mystery guests, zoals bij de controle van het schenken en verkopen van alcohol aan de jeugd. Naast meld- en signaalpunten van situaties die in de ogen van de melder niet goed gaan, centra voor jeugd en gezin, WMO-consulenten, huisartsen, wijkverplegers en leraren die een signaalfunctie hebben. Dit is overigens een beperkte opsomming van zorg- en hulpverleners, die een stukje (extra) werkgelegenheid en inkomen hebben gevonden binnen het zorgwereldje.

Heb je er al beeld bij. Een inspecteur, die samen met de buurvrouw van iemand (lekeninspecteur) in een ziekenhuis aankondigt dat ze de zorg- en hulpverlening komen inspecteren. Niet om een bloemetje te brengen, maar voor controle op de uitvoering. Zie je voor je wat er bij de receptie van dit ziekenhuis gaat gebeuren? In deze zorginstelling, waar tegenstellingen in de uitvoering steeds meer negatieve gevolgen hebben voor de handen aan het bed. Daar zitten ze niet te wachten op deze aanvullende maatregel.

Zo kun je zelf wel een aantal situaties bedenken, zoals de zorgverlening in een huisartsenpost.
Er zijn allerlei (vormen van) inspecties met vele managers en werknemers in de uitvoeringsorganisatie. Goed voor de werkgelegenheid, dát wel. Maar of je er nou alle doelstellingen, die aan die instanties zijn gehangen behaalt, blijft voorlopig de vraag. En of je nu je doelen wilt bereiken door de inspecties aan te vullen met surrogaatinspecteurs?

Wel lijkt het mij te passen in de golfbeweging van de zorgverlening. Eerst alles op het gebied van zorg, jeugd en werk over de schutting van de gemeenten gooien. Vervolgens er een paar jaar over doen om vast te stellen dat je een groot deel van de bezuinigingsdoelstelling hebt behaald. En dan er langzaam naar toewerken dat alles weer centraal geregeld moet gaan worden (lees door het rijk).
Ingezet doel bereikt. Met dank aan de ‘lekeninspecteurs’ die dit mede hebben veroorzaakt.

Misschien toch een lichtpuntje. De inspectiedienst gaat ook kijken naar de bureaucratie en administratieve taken van de zorgverleners. Alleen heb je daarvoor als inspectiedienst voor de gezondheidszorg toch geen buitenstaanders nodig.
Doe gewoon je werk en daal eens af naar de werkvloer, naar al die door de zorgontvangers / cliënten gerespecteerde hulpverleners.

Boze burgers en BB-loket

hangplek voor ouderen blogTwee ingezonden brieven in een landelijk dagblad. Reacties op een artikel in de zaterdageditie van deze krant. Om met het laatste te beginnen. Het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) had vastgesteld dat het met Nederland structureel de verkeerde kant opgaat. Althans zo’n 15 procent van onze inwoners hebben dat gevoel, vertaald in maatschappelijk onbehagen.
Een hele pagina op zaterdag over onvrede bij burgers, waaruit de doelgroep bestaat en andere etiketjes.
Met als kop: ‘Boos over vluchtelingen en over nog veel meer’.

Als ik zo’n artikel lees, dan zoek ik naar het waarom, de strekking, wat wil je ermee bereiken.
Naar mijn idee kwam het er niet uit, althans werd het krantenartikel zéker zo niet afgesloten. De laatste zinnen repten over ‘het kristallisatiepunt’ en het ‘door burgers’ afgedwongen referendum over Oekraïne op 6 april. Of het die BB’er iets kan schelen (teneur artikel).
Fijn dat er dan nog twee ervaringsdeskundigen op maandag het podium krijgen in de krant. De één spuwt nog even gal over de oorzaak ‘Vluchtelingen’ en de ander ziet een oplossing in een BB-loket.

Het is goed om ook vast te kunnen stellen dat we de goede kant opgaan. Dat werd niet in het krantenartikel vermeld. Immers heeft datzelfde planbureau al meerdere keren dergelijke onderzoeken gedaan. Eigenlijk monitoort dit instituut constant o.a. het onbehagen bij Nederlanders en ‘analyseert’ die gegevens. Naar aanleiding van een onderzoek tussen 2008 en 2010 werd door het SCP geconcludeerd dat een kwart van de mensen ontevreden was. En eerder deze eeuw (2004) was er zelfs sprake van een derde van de bevolking, die even niets met de maatschappij had.

Eigenlijk zitten we met deze 15 procent (2015) nog niet eens op het niveau van de vorige eeuw (midden jaren ’90). Toen had zo’n 17 procent van de mensen moeite met o.a. de oplossing van maatschappelijke problemen, de politiek, met de hoogte en de aard van de criminaliteit, met buitenlanders die hier komen werken en het probleem van steeds minder geld om uit te geven.

Het gaat dus de goede kant op met de maatschappelijke betrokkenheid. Weliswaar hebben veel mensen – gelet op de recente onderzoeken van het SCP ruim de helft – zorg bij de ontwikkelingen in Nederland, maar dat Nederland daarmee afglijdt?
De vraag is wat je dan wél suggereert met dit artikel. We gaan immers – gezien de onderzoeken van de afgelopen decennia – de goede kant op met Nederland en met zijn BB’ers. Misschien iets voor de wekelijkse brief in die krant (van de hoofdredactie).

O ja … Niet weer een loket erbij hè. We zijn juist bezig om al die loketten af te schaffen en te beperken tot ‘BuitenBeter-apps” e.d.
Advies: ga eens bij een ouderen-hangplek luisteren in je wijk of dorp. Zeker weten dat je er niet negatiever vandaan komt!

Het loongebouw op de helling

wolkenkrabberWie mag meer verdienen?

Vandaag kwam op de radio de volgende stelling aan de orde: “Het is belachelijk dat oudere werknemers automatisch meer verdienen dan jongere”.

Los van een aparte benadering over bepaalde trefwoorden in de stelling, zoals belachelijk (hoe ver trek je dat door?), oudere (wanneer ben je ouder?), automatisch (beargumenteerd?), verdienen (wat je verdient, krijg je niet altijd) en jongeren (wanneer wordt je van jongere een oudere) stof genoeg voor discussie door voor- en tegenstanders.

Met beperkte ruimte voor inbreng van de kant van de bellers. Nu lag dat m.i. niet aan de bellers maar aan de journalist, die al oordelend, regelmatig zijn eigen mening inbracht. Gemiste kans! Maar goed. Er zijn meer mensen die acné op de tong krijgen als ze deze interviewer, die te pas en vooral te onpas inbreekt als iemand anders dan hij aan het woord is, zijn mening zien of horen verkondigen.
Ai.. Toch een moeilijke zin geworden. Ik hoop dat je strekking nog vat. Even terug naar de stelling.
Deze maakte veel los, zowel bij de bellers, als bij de vertegenwoordiger van de FNV en bij de oud-voorzitter MKB-Nederland, die aan het woord kwamen.

Andere recente ingebrachte stellingen en spontaan opborrelende stokpaardjes passeerden de revue.
Flexibel werken, basisinkomen, betalen naar werkjaren, ervaring, toegevoegde waarde en mate van presteren, verworven rechten, afschaffen van jeugdloon, loopbaanplanning, leeftijdsdiscriminatie, te hoge salarissen, afbreuk van arbeidsvoorwaarden, lastendruk voor werkgevers, veel starters op de arbeidsmarkt enz. Hierbij werden begrippen als werkjaren en ervaring soms gezien als synoniem en werden de grenzen en muurtjes tussen werkgevers en werknemers nog eens nadrukkelijk ingekleurd.
Een andere stelling kwam tussentijds voorbij: “Het werkgeverschap zou onaantrekkelijk zijn geworden, wat mede oorzaak is voor de hoge werkloosheid bij ouderen”.
Ook werd toch nog even een leeftijdsgrens zichtbaar in de discussie, te weten de 45-plusser, waarvan 22 procent niet kan rondkomen met wat ze verdienen.
En dat allemaal in nog geen half uur van stellingname en meningsverschil.

Tegen het einde van dit rondje ‘debat’ kwam de voorzitter Basisinkomen – als inbeller – aan het woord. Zijn inbreng was mij uit het hart gegrepen: iedereen een basisinkomen en aanvullend loon, met voor iedereen recht op de winst van hetgeen hij aan het werk bijdraagt. Voor mij een vertaling als ‘loon naar prestatie los van leeftijd’.

Naar mijn mening past dit ook bij de kop van vandaag op de voorpagina van een landelijk dagblad: ‘Grote steden willen zware beroepen extra belonen’. Vertaald: een lokale aanvulling op of een grotenstedenbonus, als onderdeel van de landelijk afgesproken cao’s voor bepaalde groepen van werknemers. Zet dit wat mij betreft maar vooraan in het rijtje van begrippen, dat ik eerder in dit artikel heb aangehaald!

Gemiste kans

Vandaag lag er een pak papier in mijn ‘reguliere’ brievenbus. Ongeveer driekwart kilo aan papier en plastic. De afzender betrof een pechhulpverleningsdienst met de bekende slogan “Brengt je verder”! Een dienst waarvan je als autorijder, zeker als je dit voertuig ook gebruikt voor de vakantie, min of meer verplicht lid dient te zijn. Dit om problemen onderweg aan je auto op te lossen.

Bij het uit de brievenbus halen van dit pak papier, dacht ik eerst aan een nieuwe versie van de telefoongids. Maar daar waren ze toch mee gestopt en dat boekwerk werd nooit in plastic verpakking aangeboden.

Het betrof een cadeautje: de gloednieuwe voordeelgids van deze dienst. Ik had hier niet om gevraagd. En ik denk dat dit voor vele andere ontvangers ook geldt. Maar laat ik daar geen oordeel over uitspreken. Het was een tweetal campinggidsen.
Met ruim vier miljoen leden (gegevens per 1 januari 2015) is met een eenvoudig rekensommetje vast te stellen wat het totaal gewicht is geweest dat is vervoerd en met een beetje fantasie wat een dergelijke zending kost. Waar ik dus aan mee betaal door mijn jaarlijkse abonneekosten te voldoen. Mijn eerste reactie is dan ook: geef mij volgend jaar korting i.p.v. deze boekjes.
Wil je uitrekenen wat de kosten zijn? Volgens de brief bedraagt de waarde van de boekwerkjes
€ 12,95, met de opmerking dat dit voor mij als trouw lid helemaal gratis is. Er bestaat dus de mogelijkheid dat er een knip is gemaakt bij de verzending. Want wie is trouw lid en wanneer ben je dat? Of geldt het alleen voor kampeerders?

Afijn… Vind ik het cadeautje dan niet waardevol? Nee. Ik ben hier wel blij mee. Alleen niet de papieren versie. In een periode dat nagenoeg alle reguliere post is gedigitaliseerd en grote overheidsdiensten, zoals de Belastingdienst, overwegen om de inhoud van de ‘blauwe brief’ te digitaliseren, past het m.i. niet meer om een dergelijk pakket rond te sturen. Mijn e-mailadres is bij de betreffende redactie bekend.

Gelukkig is er sinds een aantal jaren een alternatief. Moet ik misschien toch weer eens nadenken aan een overstapje, ondanks al die jaren van ‘trouw’ lidmaatschap. Er staan nóg een paar aandachtspuntjes op mijn to-do-lijstje, zoals de energiemaatschappij en mijn ziektekostenverzekering. Voorlopig zet ik het daar maar bij. Ben benieuwd of het wat wordt!

Kernachtige voorzieningen

Vanmorgen werd ik tijdens een kopje koffie met een aantal Willemstadters aangesproken op het gemeentelijk subsidiebeleid. In de krant stond een aantal artikelen over subsidies aan instellingen. Bijvoorbeeld de subsidie aan de bibliotheek in de gemeente. Medekoffiedrinkers waren geschrokken van de hoogte van dit bedrag (ruim 8 ton), terwijl de bibliotheekfunctie in deze kern op de helling ging. Zij waren van mening dat dit niet te rijmen was. Dat de gemeente zou uitkijken naar een alternatief kwam niet echt binnen. Waarom zou je de ene faciliteit sluiten en een andere mogelijkheid starten? Vanuit mijn rol binnen de lokale politiek heb ik e.e.a. zo goed en zo kwaad als mogelijk proberen toe te lichten.

Wat bleek: voor de aanwezigen was de bibliotheeksubsidie een bruggetje naar de gesprekken in Willemstad over het zwembad in deze kern. Kon de politiek nou niet gewoon garanderen dat het zwembad in mei weer open zou gaan. Zo’n belangrijke voorziening voor jong en oud. Je kunt toch09 niet in alle voorzieningen blijven snijden, werd als argument aangevoerd. Als er dan al wordt gekort op de biebfunctie, dan kun je toch financiële energie steken in een andere voorziening.

De conclusie van de soms verhitte discussie op deze mooie vrijdagmorgen was, dat het gemeentebestuur vooral de bewoners zou moeten vragen wat hun idee is over het voorzieningenniveau binnen de kern. Volgens één van de tafelgenoten zou dit ook moeten gelden voor het overleg over het openbaar vervoer.

Ik denk dat ik een paar ambitieuze kernbewoners over de streep heb getrokken om binnenkort mee te gaan praten over het gebiedsplan Willemstad. Stof genoeg voor discussie!

Tablets en e-readers

Pluspunt%20SerenaOnder meer op de woensdagmiddagen help ik een handje als vrijwilliger in Pluspunt Serena in Zevenbergen. Daar vinden door de weeks allerlei activiteiten plaats voor buurtbewoners, zoals darten, schilderen, koersballen en b.v. één keer per maand lekker eten.
Naast de koffie-inloop drie keer per week, houden we op woensdagmiddagen een tablet-inloop. Mensen kunnen dan binnenlopen met hun vragen over tablets, laptops en PC’s. En sinds vanmiddag ook over e-readers. Daar blijkt ook behoefte aan te zijn. Ouderen werden door de Sint of met de Kerst door de kinderen verblijd met een e-reader, maar dan … Hoe werkt dat, wat kan ik er op lezen? Hoe kan ik hiermee internetten enz?
Wij proberen op dergelijke vragen een antwoord te geven. Dat geldt overigens ook voor vragen over b.v. internetbankieren. Nu de Belastingdienst heeft aangekondigd om de blauwe brieven voorgoed de deur uit te doen, slaat de paniek en stress toe. Gelukkig loopt dit niet zo’n vaart. Maar toch… Steeds meer gaat digitaal. En niet iedereen heeft een kleinkind waar je even mee kunt Whatsapp’n , Skype’n of Facetime’n.
BTW: aan de spelling moet ik ook iedere keer weer wennen. Tips zijn welkom!

Vanmiddag heb ik ook met een bewoner van Cura Serena de beginselen doorgesproken over het samenstellen van een fotoboek op de tablet. Een hele klus. Maar … oefening werkt.
Verder kwam nog de vraag aan de orde hoe je met je tablet de als Kerstpakket ontvangen tegoedbonnen kunt verzilveren. Daar heb ik maar een aparte afspraak voor gemaakt. Uiteindelijk lukt het niet iedere keer, om binnen twee uurtjes het iedereen naar de zin te maken.

Het Pluspunt heeft een Facebookpagina met o.a. een nieuwsbrief, waarop alle activiteiten vermeld staan met datum en tijdstip. Tot kijk!

Nieuwjaarsbijeenkomst gemeente

Met een prima verhaal keek burgemeester Jac Klijs even terug naar het jaar dat achter ons ligt en blikte vooruit naar hetgeen in het nieuwe jaar – in grote lijnen – te verwachten is.
De nieuwjaarstoespraak maakte onderdeel uit van de nieuwjaarsreceptie in het gemeentehuis op 4 januari. Onderwerpen als het vraagstuk rond de huisvesting van vluchtelingen, de ontwikkelingen rond het Havenschap en de toenemende samenwerking met andere gemeenten kregen even aandacht. Ook onder meer de ontwikkelingen in de kern Moerdijk, waar de Moerdijkregeling en het gemeenschapshuis De Ankerkuil inmiddels een succes zijn geworden. Als belangrijk aandachtspunt haalde Jac Klijs de vervoersproblematiek aan rondom de gemeente en in de regio. Een goede gelegenheid voor de burgemeester om nog eens stil te staan bij een nieuwe en bredere Moerdijkbrug of een tunnel. Aandachtspunten genoeg voor het nieuwe jaar.
Zijn toespraak werd overschaduwd op het moment dat de burgemeester de gezondheidssituatie van Hetty, zijn echtgenote memoreerde.
De bijeenkomst werd vooral gebruikt om elkaar het beste toe te wensen voor het nieuwe jaar en de nodige afspraken in de agenda te noteren onder het genot van een hapje en een drankje.
De avond werd muzikaal opgeluisterd door een aantal studenten van het Marklandcollege. Zeker voor herhaling vatbaar. Klonk prima en je bleef verstaanbaar. Dat is in het verleden wel eens anders geweest.

Een Kerstherberg en vrijwilligers

PosterZondag na de Kerst was het dit jaar uitrusten voor de vrijwilligers, die er voor de gasten waren in de Kerstherberg in Breda. Vanaf Kerstavond 19.00 uur tot 19.00 uur op 2e Kerstavond stonden zij klaar in het activiteitencentrum ’t Rondeel; in Breda beter bekent als Stichting Tientjes. Met een drankje en een hapje, met op 1e en 2e Kerstdag een diner en met een praatje in de wat langer durende nachten. Vrijwilligers die er b.v. voor zorgden dat een koor op 1e Kerstdag en een goochelaar op 2e Kerstdag het podium kregen om een optreden of hun kunstje te doen. En tussendoor de nodige andere ‘artiesten’ van buiten, die de ruimte kregen om de aanwezigen te laten zien wat zij in hun mars hadden. Oók voor de mensen van het Leger des Heils en anderen met hun mooie Kerstverhalen.
De aanwezige gasten bestonden voor een groot deel uit dak- en thuislozen. Maar ook uit mensen uit de buurt, die met hun kinderen even langs kwamen.

Door de Kerstherberg waren zij in de gelegenheid een kopje koffie, thee of een frisdrankje te drinken of aan te schuiven aan de geweldig verzorgde diners of om een Kerststukje in elkaar te knutselen.
Op 1e Kerstdag werd het eten verzorgd door een instelling en 2e Kerstdag door vrijwilligers. Bredanaars die thuis iets lekkers kookten en er voor zorgden dat dit lekkers warm op tafel kwam. Of koud, zoals de drie heerlijke ijstaarten. Geweldige mensen zijn dat.
Waarbij ik andere vrijwilligers geen tekort wil doen. Want wat heb ik weer bijgeleerd. Wat heb ik de afgelopen dagen met geweldige mensen mogen samenwerken in deze 24 / 7 gelegenheid om even tot rust te komen. Voor de gasten dan wel.
Binnenkort evalueren en dan na de zomermaanden weer langzaam aan de Kerstherberg van 2016 voorbereiden. Ik kijk er naar uit!

Nieuwe blogsite

Na een paar jaar artikeltjes te hebben geschreven op de blogsites leoraadmoerdijk.nl en leosmid.wordpress.com heb ik de draad weer opgepakt.
Leoraadmoerdijk.nlHet nadeel van Leoraadmoerdijk was de vele spam die werd meegenomen met de reacties van de lezers. Het was daardoor niet doenlijk om adequaat te reageren op deze reacties. Met de tweede blogsite is iets verkeerd gegaan bij het terugzetten van de website na een crash.
Maar goed…. Een nieuwe start met als eerste blog een terugkijkje naar een voor mij steeds weer terugkerend hoogtepunt van het jaar: het meedraaien als vrijwilliger in de Kerstherberg in Breda.
In de loop van dit jaar ga ik de website langzaam aanpassen. Ideeën zijn welkom!